ನವದೆಹಲಿ: ಭಾರತದ ಪ್ರಾಚೀನ ಗ್ರಂಥಗಳಿಗೆ ಜಾಗತಿಕ ಮನ್ನಣೆ ದೊರೆತಿದೆ. ಮಹಾಭಾರತ, ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜತರಂಗಿಣಿ ಕೃತಿಗಳು ಯುನೆಸ್ಕೋದ ಏಷ್ಯಾ-ಪೆಸಿಫಿಕ್ ‘ಸ್ಮೃತಿ ವಿಶ್ವ’ ನೋಂದಣಿಗೆ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿವೆ.
ಇವು ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸ, ಆಡಳಿತ, ತತ್ವಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಗೌರವ ಭಾರತದ ಶ್ರೀಮಂತ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆಗೆ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ತಂದಿದೆ.
ಮಹಾಕಾವ್ಯ ‘ಮಹಾಭಾರತ’, ಕಾಶ್ಮೀರದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿರುವ ಕಲ್ಹಣನ ‘ರಾಜತರಂಗಿಣಿ’ ಮತ್ತು ಕೌಟಿಲ್ಯನ ‘ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ’ ಕೃತಿಗಳು ಯುನೆಸ್ಕೋದ ಏಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಪೆಸಿಫಿಕ್ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ‘ಸ್ಮೃತಿ ವಿಶ್ವ’ ನೋಂದಣಿಗೆ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿವೆ.
ರಾಜತರಂಗಿಣಿ
ರಾಅಜತಾರಂಗಿಣಿ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಇತಿಹಾಸದ ಕನ್ನಡಿ. 12ನೇ ಶತಮಾನದ ಕವಿ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸಕಾರ ಕಲ್ಹಣ ಬರೆದ ಕೃತಿ ಇದು. ಸುಮಾರು 1148–1149ರಲ್ಲಿ ರಚನೆಯಾದ ಈ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಕಾಶ್ಮೀರದ ರಾಜರು, ಅವರ ಆಡಳಿತ, ಯುದ್ಧಗಳು, ರಾಜಕೀಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜೀವನದ ವಿವರಗಳಿವೆ. ಇದರ ವಿಶೇಷತೆ ಏನೆಂದರೆ, ಕಲ್ಹಣ ಕೇವಲ ರಾಜರ ಗುಣಗಾನ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಹಿಂದಿನ ದಾಖಲೆಗಳು, ಶಾಸನಗಳು, ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಲಭ್ಯವಿದ್ದ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಇತಿಹಾಸ ದಾಖಲಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಎಂಟು ಭಾಗಗಳಿದ್ದು, ಅವುಗಳನ್ನು ‘ತರಂಗ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಮಹಾಭಾರತ:
ಮಹಾಭಾರತ ಧರ್ಮ, ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಪಾಠ. ವ್ಯಾಸ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಸಲ್ಲುವ ಮಹಾಭಾರತವು ಭಾರತದ ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದುದು. ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಕೌರವರ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷ, ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ಯುದ್ಧ ಇದರ ಮುಖ್ಯ ಕಥಾವಸ್ತು. ಆದರೆ ಇದು ಕೇವಲ ಯುದ್ಧದ ಕಥೆಯಲ್ಲ. ಕುಟುಂಬ ಸಂಬಂಧಗಳು, ಅಧಿಕಾರದ ಆಸೆ, ಕರ್ತವ್ಯ, ಧರ್ಮ, ನ್ಯಾಯ, ನೈತಿಕತೆ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯನ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರ ಭಾಗವಾಗಿರುವ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯು ಜೀವನದ ಕರ್ತವ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಕುರಿತು ಮಹತ್ವದ ಸಂದೇಶ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಈ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿರುವುದು ಪುಣೆಯ ಭಂಡಾರ್ಕರ್ ಓರಿಯಂಟಲ್ ರಿಸರ್ಚ್ ಇನ್‌ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಂರಕ್ಷಿಸಿರುವ ಪ್ರಾಚೀನ ಬಿರ್ಚ್‌ಬಾರ್ಕ್‌ (ಭೂರ್ಜಪತ್ರ) ಹಸ್ತಪ್ರತಿ.
ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ:
ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ ಆಡಳಿತದ ಪಾಠ ಕಲಿಸುವ ಗ್ರಂಥ. ಕೌಟಿಲ್ಯ, ಚಾಣಕ್ಯ ಅಥವಾ ವಿಷ್ಣುಗುಪ್ತ ಎಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ವಿದ್ವಾಂಸರಿಗೆ ಈ ಕೃತಿಯ ಕರ್ತೃತ್ವವನ್ನು ವಹಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತದ ಆಡಳಿತ, ಆರ್ಥಿಕತೆ ಮತ್ತು ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ನೀತಿಗಳ ಕುರಿತು ಈ ಗ್ರಂಥ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ತೆರಿಗೆ ಸಂಗ್ರಹ, ರಾಜ್ಯದ ಆದಾಯ-ವೆಚ್ಚ, ಕಾನೂನು, ನ್ಯಾಯಾಂಗ, ಭದ್ರತೆ, ಗುಪ್ತಚರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಸೇನಾ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ವಿದೇಶಾಂಗ ನೀತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿ ಇದೆ.
ರಾಜನ ಆಡಳಿತ ಹೇಗಿರಬೇಕು? ರಾಜ್ಯದ ಸಂಪತ್ತು ಹೇಗೆ ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು? ಶತ್ರು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಬೇಕು? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ ಹಲವು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ.
ಈ ಮೂರು ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳ ನಾಮನಿರ್ದೇಶನ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಲಾ ಕೇಂದ್ರ (IGNCA) ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಯುನೆಸ್ಕೋ ಈ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರಾಚೀನ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳಿಗೆ ಮನ್ನಣೆ ನೀಡಿದೆ; ಕೃತಿಗಳ ಹೆಸರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಸಿಲ್ಲ.
ಯುನೆಸ್ಕೋ 1992ರಲ್ಲಿ ‘ಮೆಮೊರಿ ಆಫ್ ದಿ ವರ್ಲ್ಡ್’ ಎಂಬ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು. ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಮುಖ ಐತಿಹಾಸಿಕ ದಾಖಲೆಗಳು, ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳು, ಪುಸ್ತಕಗಳು, ಪತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಸಂರಕ್ಷಿಸುವುದು ಇದರ ಉದ್ದೇಶ. ಇದರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಏಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಪೆಸಿಫಿಕ್ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ನೋಂದಣಿ ಇದೆ. ಇದನ್ನು MOWCAP ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾದ ಜಕಾರ್ತದಲ್ಲಿ ನಡೆದ 11ನೇ ಅಧಿವೇಶನದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಈ ಮೂರು ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳಿಗೆ ಮನ್ನಣೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.
ಇದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು 2024ರಲ್ಲಿ ತುಳಸಿದಾಸರ ರಾಮಚರಿತಮಾನಸ, ಪಂಚತಂತ್ರ ಮತ್ತು ‘ಸಹೃದಯಾಲೋಕ-ಲೋಚನ’ ಕೃತಿಗಳ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳು ಇದೇ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಇದೀಗ ಭಾರತದ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ನೋಂದಣಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಆರಕ್ಕೆ ಏರಿದೆ.
ಭಾರತದ ಪ್ರಾಚೀನ ಜ್ಞಾನ ಪರಂಪರೆ ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಥವಾ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ವಿಚಾರಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೇಗೆ ದಾಖಲಿಸಬೇಕು, ಸಮಾಜವನ್ನು ಹೇಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಆಡಳಿತವನ್ನು ಹೇಗೆ ನಡೆಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಜೀವನದ ನೈತಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಾಲಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಹಲವು ವಿಚಾರಗಳು ಈ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿವೆ. ಒಂದು ಕೃತಿ ಇತಿಹಾಸದ ದಾಖಲೆ ನೀಡಿದರೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಜೀವನದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಉತ್ತಮ ಆಡಳಿತದ ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಮೂರು ವಿಭಿನ್ನ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳಿಗೆ ಜಾಗತಿಕ ಮನ್ನಣೆ ದೊರೆತಿರುವುದು ಭಾರತದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.
