ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮನೆ ಬಳಕೆಗೆ ನಾವು ಬಳಸುವ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣ ತೀರಾ ಕಡಿಮೆ. ಆದರೆ, ತುರ್ಕ್ಮೆನಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ಬೃಹತ್ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಬಳಸಲು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ಅಲ್ಲಿನ ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿದೆ.ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಸಿಹಿನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 70 ಪ್ರತಿಶತವನ್ನು ಕೇವಲ ಕೃಷಿಗಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮಧ್ಯ ಏಷ್ಯಾದ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾಗಿದ್ದು, ಕೃಷಿಗೆ ಅತಿಯಾದ ನೀರು ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ವರ್ಲ್ಡೋಮೀಟರ್ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಅಂಗಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಜಂಟಿಯಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ ಇತ್ತೀಚಿನ ವರದಿ ಈ ಅಚ್ಚರಿಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದೆ.
ಈ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ತುರ್ಕ್ಮೆನಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸರಾಸರಿ ವರ್ಷಕ್ಕೆ 1,28,000 ಕ್ಯೂಬಿಕ್ ಅಡಿಗಳಷ್ಟು ಸಿಹಿನೀರನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಬೃಹತ್ ನೀರಿನ ಬಳಕೆಯ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಂಟೆನೆಗ್ರೊ ಎರಡನೇ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ನಂತರದ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಉಜ್ಬೇಕಿಸ್ತಾನ ಮತ್ತು ಗಯಾನಾ ದೇಶಗಳಿವೆ. ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ಅಮೆರಿಕ ಕೂಡ ಈ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಐದು ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿರುವುದು ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿದೆ.
ತುರ್ಕ್ಮೆನಿಸ್ತಾನವು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಒಣ ಹವೆ ಹೊಂದಿರುವ ಮರುಭೂಮಿ ದೇಶ. ಅಲ್ಲಿನ ರೈತರು ಹತ್ತಿ ಬೆಳೆಯನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವುದರಿಂದ ನೀರಿನ ಅವಶ್ಯಕತೆ ತುಂಬಾ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಆ ಬೆಳೆಗೆ ಬೇಕಾದ ನೀರಿಗಾಗಿ ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಬೃಹತ್ ನೀರಾವರಿ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಸೋವಿಯತ್ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಮು ದರಿಯಾ ನದಿಯಿಂದ ಕಾಲುವೆಗಳ ಮೂಲಕ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ನೀರನ್ನು ತಿರುಗಿಸಲಾಯಿತು. ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ತಲಾ ನೀರಿನ ಬಳಕೆ ಗಗನಕ್ಕೇರಿದೆ.
ಈ ರೀತಿಯ ಅತಿಯಾದ ನೀರಿನ ಬಳಕೆಯು ಪರಿಸರದ ಮೇಲೆ ಗಂಭೀರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿದೆ. ಬೆಳೆಗಳಿಗಾಗಿ ಅತಿಯಾಗಿ ನೀರನ್ನು ತಿರುಗಿಸುವುದರಿಂದ, ಆ ಭಾಗದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಸರೋವರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಅರಾಲ್ ಸಮುದ್ರವು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಬತ್ತಿಹೋಗಿದೆ. ಸರಿಯಾದ ನಿರ್ವಹಣೆ ಇಲ್ಲದ ಹಳೆಯ ನೀರಾವರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಿಂದಾಗಿ, ನೀರು ಹೊಲಗಳನ್ನು ತಲುಪುವ ಮೊದಲೇ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮಧ್ಯ ಏಷ್ಯಾದ ಕಿರ್ಗಿಜಿಸ್ತಾನ್ ಮತ್ತು ತಜಿಕಿಸ್ತಾನ್ ದೇಶಗಳು ಕೂಡ ಇದೇ ರೀತಿಯ ನೀರಿನ ವ್ಯರ್ಥ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಕೃಷಿಯಲ್ಲದೆ, ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದನೆ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಿಗಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ದೇಶಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ನೀರನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿವೆ. ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಿದ್ದು, ಕೈಗಾರಿಕೆ ಅಥವಾ ಕೃಷಿ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದಾಗ ತಲಾ ನೀರಿನ ಬಳಕೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಏರುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಜಲ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬತ್ತಿಹೋಗಿ, ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ತೀವ್ರ ಅಭಾವ ಉಂಟಾಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ. ಆಫ್ರಿಕಾದ ಕಾಂಗೋ ದಂತಹ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ತಲಾ ನೀರಿನ ಬಳಕೆ ಕೇವಲ 32 ಲೀಟರ್ ಮಾತ್ರ ಇರುವುದು ಗಮನಾರ್ಹ.
ದಿನೇದಿನೇ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ನೀರಿನ ಅಭಾವವು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಪಂಚದ ದೇಶಗಳ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಹೊಸ ತಾಂತ್ರಿಕ ವಿಧಾನಗಳು ಮತ್ತು ಹನಿ ನೀರಾವರಿಯಂತಹ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಕೂಡಲೇ ಬಳಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಯೋಜನೆಗಳಿಂದ ನೀರು ಸೋರಿಕೆಯಾಗಿ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದಂತೆ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಕಾಲುವೆಗಳನ್ನು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ದುರಸ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು. ಲಭ್ಯವಿರುವ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಮಿತವಾಗಿ ಬಳಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ನಾವು ಸಾಕಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚವು ಭಯಾನಕ ನೀರಿನ ಸಂಕಷ್ಟವನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದು ಖಚಿತ.
